نهاية رجل

[مرزوق الصواغ]

لاوالله الا ابتلش حسنى بجمهوره= خلوه يرغى بعد ماشاف حقرانه

شاف المذله بعد ماطوقو سوره= معاد له كلمتن ينطق بها لسانه

كل الجماهير واللى شورهم شوره= كانو له اصحاب مير اليوم عدوانه

شاتو ماكنه الا بينهم كوره= هذا يجيبه وذاك يشوت ميدانه

عزى المن مثل حاله قصرت اشبوره= ضاعت هقاويه شاف الموت بعيانه

تحطمت حالته ماطابت اسروره= يومه عرف بالنهايه جور صدقانه

يتفل على دنيته يومه خلص دوره = كان الحكم دنيته والوقت بستانه

ولا زمانه واخذت جملة اقصوره= معاد هى فى يده والنفس منهانه

شكواه للى تسير الفلك فى ابحوره= الخالق اللى بيديه الكون سبحانه

خيم عليه المرض والحزن بشعوره= فى معزلن مايجيه احدن من اعوانه

هذه نهاية رجل له بالوطن صوره= بامره يقود العرب والحق ميزانه

خلاه شعبه وشاف الضيم وشروره= ماله امر والامر بيدين سجانه